Pessar kostkowy to jeden z rodzajów pessarów dopochwowych stosowanych w leczeniu nietrzymania moczu u kobiet spowodowanego obniżeniem lub wypadaniem narządów miednicy mniejszej (np. macicy, pęcherza moczowego) oraz wysiłkowego nietrzymania moczu. Ma kształt kostki z niewielkimi otworami, wykonanej z miękkiego, elastycznego silikonu medycznego. Poniżej znajdziesz odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania dotyczące jego stosowania.
Czy pessar kostkowy jest dobry?
Pessar kostkowy jest uznawany za bezpieczną i skuteczną, nieinwazyjną metodę leczenia zachowawczego. Dla wielu kobiet stanowi realną alternatywę dla zabiegu chirurgicznego, a dla innych – rozwiązanie tymczasowe, np. w oczekiwaniu na operację. Dzięki działaniu na zasadzie delikatnego przylegania do ścianek pochwy skutecznie podtrzymuje narządy w prawidłowym położeniu, jednocześnie umożliwiając normalne funkcjonowanie, pracę i aktywność fizyczną.
Nie jest to jednak rozwiązanie uniwersalne dla każdej pacjentki – decyzję o wyborze tego konkretnego typu pessara zawsze powinien podjąć lekarz ginekolog, po ocenie stopnia i rodzaju obniżenia narządów oraz stylu życia pacjentki. Warto wiedzieć, że pessar kostkowy zazwyczaj uniemożliwia pełny współżycie seksualne (w odróżnieniu np. od pessara talerzowego czy grubego pierścieniowego), o czym warto porozmawiać z lekarzem przy wyborze modelu.
Czy można samodzielnie dopasować pessar kostkowy?
Pierwszy dobór rozmiaru i typu pessara powinien zawsze wykonać lekarz lub przeszkolona pielęgniarka podczas wizyty ginekologicznej. Właściwy dobór wymaga oceny anatomii pochwy oraz sprawdzenia, czy pessar dobrze się utrzymuje, nie uwiera i nie wypada podczas np. kaszlu, parcia czy zmiany pozycji ciała.
Po tym, jak lekarz dobierze odpowiedni rozmiar i nauczy pacjentkę techniki zakładania, większość kobiet samodzielnie zakłada i wyjmuje pessar kostkowy w warunkach domowych – jest to typowa i zalecana praktyka. Nie należy natomiast samodzielnie, bez wcześniejszej konsultacji, zmieniać rozmiaru pessara ani decydować się na jego pierwsze dopasowanie bez udziału specjalisty.
Jak długo można nosić pessar kostkowy?
Pessar kostkowy, w przeciwieństwie do niektórych innych typów pessarów przeznaczonych do noszenia długoterminowego, wymaga codziennego wyjmowania. Standardowo zaleca się, aby wyjmować go na noc i zakładać ponownie rano, tak by nie pozostawał w pochwie dłużej niż całą dobę.
- Codzienne wyjmowanie zmniejsza ryzyko infekcji, podrażnień i odleżyn błony śluzowej.
- Po wyjęciu pessar należy umyć, dokładnie osuszyć i przechowywać w czystym miejscu.
- W szczególnych sytuacjach (np. przed planowaną operacją pochwową) lekarz może, po indywidualnej ocenie, dopuścić pozostawienie pessara na noc.
Przy prawidłowej pielęgnacji i regularnych kontrolach lekarskich pessaroterapia może być kontynuowana przez wiele miesięcy, a nawet lat. Niezależnie od typu pessara konieczne są okresowe wizyty kontrolne u ginekologa, których częstotliwość ustala lekarz prowadzący.
Jak głęboko włożyć pessar kostkowy?
Pessar powinien zostać umieszczony na tyle głęboko, aby znajdował się całkowicie wewnątrz pochwy i nie był wyczuwalny podczas codziennych czynności, chodzenia czy oddawania moczu. Jednocześnie nie powinien być wprowadzony tak głęboko, by uciskał szyjkę macicy.
- Umyj dokładnie ręce oraz pessar przed założeniem.
- Nawilż pessar wodą lub żelem dopochwowym na bazie wody (nigdy środkiem tłustym).
- Ściśnij kostkę, aby ułatwić jej wprowadzenie, i wprowadź ją głęboko do pochwy, delikatnie dociskając do tylnej ściany.
- Sprawdź palcem, czy pessar dobrze się utrzymuje i nie wywołuje uczucia ucisku.
Prawidłową głębokość i technikę zakładania najlepiej przećwiczyć po raz pierwszy pod okiem lekarza lub pielęgniarki – to najlepszy sposób, by mieć pewność, że pessar jest umieszczony właściwie.
Jakie są skutki uboczne noszenia pessara?
Pessary są uważane za jedną z bezpieczniejszych metod leczenia zachowawczego w ginekologii, jednak – jak przy każdej metodzie terapeutycznej – mogą wystąpić pewne dolegliwości, zwłaszcza przy niewłaściwym doborze rozmiaru lub zbyt rzadkim wyjmowaniu pessara.
- Podrażnienie lub otarcia błony śluzowej pochwy.
- Zwiększone upławy z pochwy.
- Dyskomfort lub uczucie ucisku, szczególnie przy źle dobranym rozmiarze.
- Łagodne krwawienie z dróg rodnych, zwykle związane z drażnieniem błony śluzowej.
- Rzadziej: infekcje dróg moczowo-płciowych lub odleżyny przy zbyt długim, nieprzerywanym noszeniu.
Jeśli zauważysz niepokojące objawy – silny ból, obfite lub nietypowe krwawienie, gorączkę czy nieprzyjemny zapach – zawsze możesz samodzielnie wyjąć pessar i skontaktować się z lekarzem prowadzącym w celu wyjaśnienia przyczyny.
Niniejszy materiał ma charakter wyłącznie informacyjny i nie zastępuje konsultacji lekarskiej. Wszelkie decyzje dotyczące doboru, stosowania i zmiany pessara należy zawsze konsultować z lekarzem ginekologiem.
Przeczytaj także:
FEMILA Masażer wibracyjny przeznaczony do masażu krocza, mięśni dna miednicy
Monitor płodności do wyznaczania dni płodnych i owulacji na smartfon. Certyfikowany wyrób medyczny.
Wkładka antykoncepcyjna Diafragma Caya do samodzielnego stosowania, odpowiednia dla 98% kobiet
Tampony BEPPY bez sznureczków do sauny, na basen i fitness a także do seksu podczas okresu
